Het leven is niet eerlijk...

Ik hoop dat u aan mij zult denken als het u straks goed gaat, en dat u mij dan een dienst wilt bewijzen door de aandacht van de farao op mij te vestigen, zodat ik vrijkom. Genesis 40:14,15

Drie dagen daarna gaf de farao een groot feest voor al zijn dienaren, ter gelegenheid van zijn verjaardag. Zowel de schenker als de bakker gaf hij in het bijzijn van zijn dienaren een hoge plaats: de schenker herstelde hij in zijn ambt, zodat deze hem de beker weer mocht aanreiken, maar de bakker liet hij ophangen, precies zoals Jozef had uitgelegd. De schenker dacht echter niet meer aan Jozef, hij vergat hem. Genesis 40:20-23

Lieve Vader,
Ik kan het bijna niet geloven! Jozef werd door zijn broers als slaaf verkocht en naar Egypte geleid. Goed, misschien was hij een overmoedige, verwaande jongeman, maar dat wil toch niet zeggen dat hij zo'n straf verdiende? En dan komt hij later nog in de gevangenis ook! Waarom? Kon hij het helpen dat hij een aantrekkelijke jongen was en kon hij er iets aan doen dat Potifars vrouw zijn afwijzing niet accepteerde? Wat was Jozef een sterke kerel! Het is niet gemakkelijk om de verleiding te ontlopen – zeker niet wanneer die verleiding er aantrekkelijk uitziet… En nu lees ik dat Jozef in een kerker belandt omdat hij een sterke, moedige man is! Ik snap het niet. U gaf hem de verklaring van deze geheimzinnige dromen, Heer. Maar waarom moest die bakker opgehangen worden? Ik heb te doen met die man. Het leven is niet eerlijk! En ik snap ook niet waarom de schenker vrijuit ging. Kijk nou toch eens wat een ondankbare kerel dat was! Hij was die arme Jozef in die gevangenis totaal vergeten!
Er zijn veel verborgen schatten in uw Woord, Vader - dat weet ik in ieder geval wel. Maar nu wil ik me alleen op Jozef concentreren. Hij bleef gelovig. Hij bleef toegewijd. Hij bleef uw vriend. Ik ben zo trots op hem, Heer! Wilt u mij leren om ook zo sterk en standvastig te worden?